Import i eksport z i do pliku polega na tym, że mamy np. plik 3D Studio Max’a. Chcemy go otworzyć Blenderem. W tym celu wchodzimy w File, następnie Import. Tutaj wybieramy rozszerzenie pliku. W tym wypadku będzie to .3ds. Lokalizujemy owy plik na naszym komputerze i… gotowe! Z eksportem jest podobnie, tyle, że mamy plik .blend i chcemy go zamienić tak, aby był otwieralny przez 3DS Max. Postępujemy tak, jak z importem, tyle, że możemy wybrać plik, który chcemy zmienić, nie musi on być otwarty. W ten sposób możemy szybko zmienić format pliku 3D na każdy inny – nie potrzebujemy odrębnych programów, które w dodatku mogą tego nie robić dokładnie. W Blenderze mamy dostępnych aż 25 rozszerzeń plików – to całkiem sporo. Należy do tego dołączyć narzędzia teksturowania i animacji, które są na dosyć zaawansowanym poziomie i mamy idealny program do tworzenia i obróbki plików 3D! Czego jeszcze można chcieć? Najwyżej dobrego komputera, ale to tylko do zaawansowanego tworzenia animowanych tekstur, a konkretnie do procesu zwanego Baking (ang. Pieczenie), który to służy do generowania takowych. Możliwości Blendera, jednego z najbardziej znanych darmowych programów do obróbki i tworzenia grafiki 3D, są porównywalne do najlepszego, jak i najdroższego programu 3D Studio Max. Inne płatne, np. Milkshape 3D, oferują zaledwie namiastkę tego, co wyżej wymienione. W sklepach internetowych, zarówno jak i w księgarniach można znaleźć wiele książek na temat Blendera, a w Internecie – całą masę tutoriali, opisujących dosłownie wszystko – od stworzenia swojego pierwszego modelu, przez teksturowanie, aż po tworzenie „szkieletu” niezbędnego do zaawansowanej animacji obiektu. Nawet na stronie producenta znajdziemy przydatne pomoce. Należy pamiętać, że te najlepsze tutoriale krążą po Internecie wyłącznie w języku angielskim. Bez jego znajomości na tyle dobrej, by pozwalała zrozumieć te teksty, aby naprawdę nauczyć się modelować w trój wymiarze, musimy niestety kupić jakąś książkę. Mimo, że w firmach używany jest program 3D Studio Max – my możemy pracować w Blenderze! Posiada opcje importu oraz eksportu z oraz do wielu rozszerzeń – w tym między innymi .3ds!

Teleturnieje zauważa się właściwie wszędzie. Na każdej stacji telewizyjnej, w każdym kraju na każdym kontynencie widnieją jakieś teleturnieje. Teleturnieje różnią się między sobą, a czasami są do siebie bardzo podobne. Tak czy inaczej ich cel jest bardzo konkretny. Teleturnieje mają przyciągnąć do telewizorów jak największą liczne osób, które będą oglądały zmagania tych, którzy w teleturnieju biorą udział. Dzięki temu wzrasta oglądalność danej stacji, a więc dzięki temu korzyści z teleturniejów czerpie sama stacja telewizyjna. Co dalej? Teleturnieje tworzy się po to, aby przyciągać widzów przed telewizor oraz do studia i po to żeby ich zadowalać. Wygrana nie może być przecież mała, bo nikt nie chciałby w takim teleturnieju brać udziału, zatem potrzebne jest po prostu zachęcenie widza oraz sprawienie mu przyjemności wygraną. Dodatkowo przed telewizorami również jesteśmy zachęcani do odpowiadania na różne pytania by wygrać pieniądze. Wszystko kręci się wokół jednego, wokół pieniędzy, ale nie ma w tym nic złego, bowiem korzyści są zarówno ze strony widza jak i tego, kto ga i tego, kto taką grę organizuje. Każdy człowiek na świecie, mimo tego, że różni się od innych właściwie wszystkim, to również z wszystkimi ma coś wspólnego. Choć ciężko jest wyobrazić sobie, że każdy człowiek ma z innymi coś wspólnego, że jest coś, do czego osiągnięcia dąży każdy człowiek, ale takie coś istnieje. Co to jest? Chyba nie trudno jest się domyślić, że chodzi po prostu o pieniądze. To właśnie pieniądze są tym, co potrzebne jest każdemu człowiekowi bez względu na to jaki ma charakter, osobowość, preferencje i czym się w życiu zajmuje. Pieniądze rządzą światem, pieniądze są potrzebne każdemu i praktycznie do wszystkiego. Żeby móc mieszkać w domu, w którym mamy „cywilizację” potrzebne są pieniądze na opłaty rachunków, żeby móc korzystać z różnorodnych rozrywek również potrzebne są pieniądze. Z tego powodu ludzie muszą chodzić do pracy lub zakładają własny biznes, aby nie musieć martwić się o to, co będzie następnego dnia i mieć pieniądze na spełnianie swoich potrzeb. Każdy zarabia pieniądze w inny sposób, bowiem każdy nadaje się do innego typu czynności no i ma różne związane z tym pomysły.

Niektóre klawisze pomagają nam tworzyć modele, inne ułatwiać obsługę, jeszcze inne – tworzyć animacje. Każdy wywołuje osobne menu, gdzie zazwyczaj jest więcej niż dwie funkcje. Spacja jest najważniejsza. Dzięki niej możemy wstawić coś, od czego będziemy zaczynać – okrąg, kwadrat, sześcian, czy koło. Możemy wstawić także szkielet, służący do animacji np. ludzi. Wciskając klawisz B możemy zaznaczać wierzchołki lewym przyciskiem myszy, natomiast prawym – odznaczamy je. Klawisz E jest niezbędny, jeśli chodzi o tworzenie modeli. Mając na przykład okrąg, zaznaczając go, wciskając E i wybierając „Only Edges” możemy stworzyć otwarty walec. Klawiszem S skalujemy wierzchołki – tego za bardzo nie da się wytłumaczyć, więc proponuję użyć wyżej przedstawionego walca i zaznaczyć górne wierzchołki. Po wciśnięciu klawisza, możemy zrobić np. ostrosłup. Klawisze, które wymieniłem, są jednymi z ważniejszych. Jest ich oczywiście wiele więcej, ale raczej nie ma sensu ich opisywać – lepsza jest satysfakcja, że coś odkryje się samemu. Ilekroć nie włączymy Blendera, zawsze zobaczymy tam kostkę (ang. Cube). Jest ona przydatna dla początkujących – chociażby do ćwiczeń. Możemy ją dowolnie modyfikować, próbować robić z nią cokolwiek chcemy (chociażby zamienić w prostokąt, sferę, kulę). Jeśli coś zepsujemy po prostu wciskamy File, gdzie następnie wybieramy „New” i potwierdzamy operację. Mamy ją od nowa! Ale jak ją usunąć? Jest to bardzo proste. W trybie Obiect Mode klikamy na nią prawym przyciskiem myszy, następnie wciskamy Delete, co też trzeba potwierdzić. Nie, nie to nie wszystko. Jeszcze musimy użyć kombinacji CTRL+U, tak jak przy zapisywaniu ustawień. Gotowe, teraz nie będziemy jej musieli za każdym razem usuwać. Możemy również zrobić tak, żeby przy starcie pojawiała nam się np. twarz. W tym celu wciskamy znaną już kombinację, gdy nasz model jest otwarty w Blenderze. W ten sposób możemy na przykład od razu edytować nasz ostatnio stworzony model bezpośrednio po uruchomieniu programu, z pewnością tego rodzaju „sztuczka” zaoszczędzi nam sporo czasu. Przycisk „Render” nie jest dla ozdoby. Powinien być najczęściej używanym przez nas przyciskiem. Dzięki niemu możemy zobaczyć jak nasz model będzie wyglądał, w grze, czy w programie. Podczas renderowania obiektu uzyskujemy widok z kamery. Ważne jest, aby dobrze ustawić źródło światła, abyśmy widzieli nasz obiekt. Ja polecam ustawić je mniej więcej tam, gdzie jest kamera. Chyba, że zadaniem oświetlenia będzie odgrywać słońce. Po każdej edycji obiektu zalecane jest oglądanie go ze wszystkich stron, aby było wiadome, że nic nie popsuliśmy. Obiekt wygląda inaczej w trybie edycji, a inaczej podczas renderowania. Ciekawostka: jeśli teksturujemy obiekt obrazkiem, nie widać wyniku bezpośrednio w trybie edycji. Dopiero renderowanie pozwala nam uzyskać prawdziwy wynik. Tak więc nie zawsze należy patrzeć na obiekt krytycznym okiem bez wcześniejszego wyrenderowania. Tak więc, podsumowując, przycisk „Render” jest niezbędny w Blenderze. Możliwe, że w innych programach 3D nie ma czegoś takiego, w co jednak wątpię, ale tutaj jest i należy z niego korzystać.