3D poruszanie się

Podstawowa garstka klawiszy służących do poruszania się to: SHIFT, scroll myszy oraz wszystkie cyfry z Numpad’u po prawej stronie! Co mają zrobić właściciele laptopów? Otóż robimy tak: wchodzimy w opcje, następnie w zakładkę System & OpenGL. Tam wciskamy przycisk „Emulate Numpad”. Teraz obraz możemy obracać za pomocą cyferek u góry. Jest to nieco trudniejsze, ale to jedyne wyjście. Tak więc: klawisze 2, 4, 6 oraz 8 służą do obracania widoku wokół jakiegoś punktu (domyślnie tej żaróweczki, czyli źródła światła). Przycisk 1 daje nam widok z przodu, natomiast 3 – z prawej strony. Dynamiczną kamerę włączamy i wyłączamy klawiszem 5, widok z przodu uzyskujemy wciskając 7, a widok z kamery mamy po wciśnięciu 0. Shift z połączeniem z 2, 4, 6 i 8 przesuwa widok w boki lub w górę, w zależności, jak jest ustawiona kamera. Z wciśniętym scrollem jeździmy myszką i w ten sposób również obracamy kamerę, jednak nieprecyzyjnie. To nie takie trudne, jak się na początku wydawało, prawda? Właściciele laptopów będą jednak musieli pamiętać, że np. klawisz 2 obraca kamerę w dół, gdyż właściciele PC’tów powinni robić to intuicyjnie. Blendera możemy ściągnąć ze strony producenta – http://www.blender.org, gdzie dostępne są wersje nad najróżniejsze systemy operacyjne. Od Windowsa, przez Linuksa, na Solarisie skończywszy. Przy pierwszym uruchomieniu programu dostrzegamy niezbyt ciekawy interfejs, składający się z masy przycisków i ogromnej przestrzeni 3D. Nie należy się tym przejmować, bowiem 50%, nawet 75% z nich nie będzie nas interesować, dopóki nie zajmiemy się bardziej zaawansowanym modelowaniem 3D. Ponadto, obecnie będą nas interesować głównie klawisze funkcjonalne na klawiaturze (czyt. takie, które coś robią). Po przyjrzeniu się… nie możemy dostrzec okna z opcjami! Aby je uzyskać, przeciągamy w dół linię znajdującą się pod tradycyjnymi przyciskami „File” itd. Jedną z ciekawszych rzeczy jest to, że możemy wybrać język polski! W tym celu wchodzimy w zakładkę Language & Font, gdzie wybieramy z rozwijalnej listy ulokowanej mniej więcej na środku „Language: Polish”. Jednak to nie wszystko. Ustawienia musimy zapisać kombinacją CTRL+U, potwierdzając operację wciśnięciem jedynego przycisku, który się pojawił. Jednakże – będę opisywał podstawowe funkcje, używając języka angielskiego, gdyż już się do niego przyzwyczaiłem.